​Soms zou je willen dat je iets even kon pauzeren, of daarna op repeat zou kunnen drukken en in slomotion af zou kunnen spelen. Of het kunnen herhalen op momenten van drukte. Even er tussen uit, genieten van wat de natuur je geeft.


Waar ik liep, liep jij. 
Maar niet op hetzelfde tijdstip. 
Het bos, de geur, de zon. 
De vogels vloten en de vlinders vlogen. 
Alles leek te bloeien en te leven 

Waar ik liep, liep jij 
wij liepen er niet als enige twee 
Hondenliefhebbers, sporters, kinderen. 
Maar dat was op de dag en toch krijg ik jou die ik niet zag niet uit mijn gedachten

Waar ik liep, liep jij 
Alleen waar het voor mij leek op een sprookjesbos was het voor jou een donker pad. 
Ik kan er nog lopen, maar waarschijnlijk niet meer zonder even tussendoor stil te staan. 
Omdat jij bent heengegaan, waar ik liep

​Veel liedjes waren zwaar geschreven, maar maakte het het leven lichter. Vele emoties gedeeld met een band die niet naar mij luisterde, maar soms is alleen horen en verder zwijgen voor even een geschenk welke je word gegeven. Ik dacht er nog aan om naar het concert te gaan, maar niet gedaan. Zo zie je maar weer, leef met de dag en grijp je kansen elke keer.
Shadow of the day

​Als je het gevoel hebt dat je altijd moet,  bedenk je dan er is een plek in de wereld die je in de natuur genoeg te eten bied. Een plek waar je niks anders moet dan zorgen voor je eten. Daar waar je je deur niet op slot hoeft te doen, daar waar geen deur nodig is, waar je slaapt onder de sterren en verwarmd word door de zon.

Het leven is te kort om jezelf te kort te doen, een kort lontje krijg je vaak door een ander, denk dan niet aan het probleem wat je met een ander hebt maar denk dan even aan jezelf en kom tot rust. Neem de ruimte en ga naar buiten. Daar waar geen mensen zijn kan ook geen mens je boos maken. 

​Als ik thuis kom trek in de deur naar wat geweest is dicht, doe in de avond het licht uit, slechts een schemering van de maan door de ruit luister ik naar wat mijn gedachten te brengen heeft. Zware ogen komen, laten je dromen en laat je voelen of je leeft in een andere dimensie. 

Net als je ligt op het strand met je voetjes in het zand en je denkt waar ben ik belandt? Landt de werkelijkheid in de zin van een wekker die je wakker maakt. Je springt op en in je kleren, vroeg uit de veren zoals het dagelijks gaat. Alleen daar staat de deur, de deur achter welke elke dag weer voor je klaar staat. Je gaat en kunt eigenlijk elke morgen beslissen wat je doet of laat. Maar niets is zo fijn dan om te weten waar je daarna thuis kunt zijn