​Ik zie wel de weg naar de zon, maar die is alleen te bewandelen als ik over water lopen kon. Dus kijk ik en geniet zolang ze voor me schijnt en keer pas huiswaarts wanneer ze weer verdwijnt. 

Advertenties

​Je bent er bijna maar loopt niet door. 

Je laat de ander wel even voor. 

Je blijft staan waar je staat, omdat het niet zo goed meer met je gaat. 

Het voelt een beetje als het randje tussen leven en dood. 

Het zweet breekt je uit, je wangen worden rood. 

Je dacht dit doe ik zoals elke dag wel even, 

Nooit gedacht dat je het als zoiets ergs zou beleven 

Je spiekt voorzichtig door het gordijn en kijkt naar daar waar de spotlights zijn. 

Je voelt je klein en behoorlijk nietig 

Een beetje in shock en ietwat verdrietig

Je had nooit verwacht hier ooit te staan 

En dit is eigenlijk het moment om op te gaan 

Je collega roept vanaf het podium; kom aan het werk

Maar je voelt je nu niet meer zo sterk 

Je doet een poging, loopt en slaakt een zucht

Je denkt bij jezelf straks is er geen vuiltje meer aan de lucht 

Je kijkt de zaal in maar niemand begint te klappen

Je hoort een dweil en onze voetstappen 

Nooit had je verwacht ooit te staan in een theater

Met plankenkoorts, betreed je de planken als schoonmaker

Als niemand anders het voor je doet, voelt een applaus voor jezelf achteraf ook best wel goed. 

Als een wit vel papier, een doek met niks meer dan leegte, een schrift waarvan de belijning zelfs ontbreekt. Iedereen komt op de wereld en wordt gevormd. De lijnen worden getekend en binnen de lijnen zal het leven worden ingevuld. De heftige dingen worden met inkt beschreven, onuitwisbaar, onomkeerbaar. Van buiten zijn de tattoes niet te zien, maar van binnen zijn ze voelbaar. Bedenk bij wat je doet of zegt, wat voor tekening je wilt achterlaten, hoeveel kleur je aan iemands leven wilt geven.

​Je hoeft niet over water te kunnen lopen, maar het is wel handig om bruggen te kunnen bouwen. De brug hoeft niet iedereen te dragen, als die maar stevig genoeg is om jezelf boven water te houden.

Het leven voor jou is soms een strijd je wilt jezelf altijd verbeteren als in een westrijd die je dan nooit wint. Je probeert tegen de wind in te gaan, je probeert jezelf te verslaan, maar laat het gaan.
Je worstelt zo met je gedachten maar wat hoop je te verwachten? Kijk in die spiegel, dat ben jij die je herkent want zelfs wanneer je je anders voordoet is het nog steeds jezelf die je van binnen bent. Als je jezelf leert waarderen kun je jezelf gaan accepteren. Wat je ook doet, goed of fout laat jezelf niet koud, want je kunt slechts anderen verwarmen als je jezelf kunt omarmen

​I think one of the best things about being human is that we can use our imagination. We can see whoever we want, do whatever we want and when there are a lot of stressfull people around you just close your eyes for a few seconds, because a few seconds in paradise can make you feel so much better and maybe you can bring a little bit of your sunshine to the mind of others.